Krallar Ülkesi̇ Türki̇ye

Krallar Ülkesi Türkiye

Krallıklara yönetilme devri sona ermiştir. Yeryüzünde, sembolik birkaç ülke dışında, krallıkla idare edilen bir ülke yoktur. Her ülke, kendi kültürüne, bulunduğu coğrafik koşullara ve sahip olduğu din anlayışına göre rejim tayin ederek kendi toplumunu yönetmektedir. Peki, Türkiye nasıl bir rejim ile idare edilmektedir?

Türkiye, görünürde demokratik bir hukuk devletidir. Kamu ve özel sektörde, kralların paylaşarak yönettiği bir ülkedir. Bunlara küçük krallıklar diyebiliriz. Bununla ne demek istiyorum? Türkiye’de, özellikle kamuda, bir kısım insanların sürdürdüğü saltanat, başka ülkelerin devlet başkanlarında bile yoktur. Üst düzey yöneticilerin birçoğu, sanki bir kral gibi davranmaktadır. Hukuku çiğnemek, insan haklarını hiçe saymak ve yanlı davranmak, bu kişiler için normal ve olağan bir davranıştır. Bunlar krallardır; ne demişlerse, ne söylemişlerse doğrudur. Aksini söylemek, krala hürmetsizliktir.

Bürokrasi Savaşları

Türkiye, bu kralların çatışma ve didişmelerine tanıklık eder. Bürokrasi savaşında, krallar her zaman galip gelir. Kimi istiyorlarsa, o kişiyi göklere çıkarırlar; kimi istiyorlarsa, onu yerin dibine batırırlar. Krala yakın olanlar, el pençe divan duranlar, kralın nimetlerinden faydalanırlar. Krala boyun eğmeyenler ise, kralın kahredici cezalarına maruz kalırlar.

Kralların Yaşam Tarzı

Krallar olağanüstüdür. Onlar yanılmazlar. Her şeyin en doğrusunu onlar bilir. Kralların son model arabaları, özel şoförleri, sekreterleri ve kapıda el pençe divan duran köleleri vardır. Krallar, fakirin fukaranın parasıyla ülke ülke gezerler. Otel faturalarını, yol paralarını ve lüks lokantalarda yedikleri yemeklerin paralarını devlet öder. Yani, fakirin fukaranın parasını devlet, bu kralların midesine indirir. Krallar, ülke ülke gezerek, devletin ödediği harcırahlarla arsalar, apartmanlar ve villalar alırlar.

Eğitimde Adaletsizlik

Fakirin fukaranın çocuğu, yiyecek ekmek bulamazken, bu kralların çocukları ADB’de ve Avrupa’da okur. Bu kralların çocukları, kendi imkânları ile Avrupa’da okumazlar. Önce, devlet imkânlarını sonuna kadar kullanarak bir kısım insanlara devlet malını çaldırırlar. Sonra, bu çalınan miktardan paylarını alırlar. Bunun adı burstur. Burs almak her çocuğun hakkıdır. Ama nedense, çalışkan bir fakir çocuğuna yurtdışında okuması için kimse burs vermez. Bu yoldan elde edilen kazançlar haramda sayılmaz. Nitekim, kendileri doğrudan çalmamaktadırlar. Eğer bu bir suçsa, devleti soyan hırsızın suçudur. Allah soracaksa, ona sorar.

Ahlaki Çift Standartlar

Bunlar, ak pak gözükmek için dini sonuna kadar kullanırlar. Sosyalist ve dürüst devrimci gözükmek için, yoldaşlarının gözünde namuslu rolleri oynarlar. Avrupa’da, fakirin fukaranın parasını yiyerek semizlenen çocukları, özel sektörde adeta kapışılır. Kralların çocukları, ticaretin ‘T’sini bilmeden işadamı olurlar.

Türkiye çapında dağıtım şirketleri kurarlar. Uluslararası ticaret yaparlar. Devlette yağmalanacak kuruluşların en üst noktasından işe başlarlar. Kralların çocukları, birer küçük kral olarak devleti yönetmek için rollerini üstlenirler. Bu kısır döngü böylece devam eder gider. Devlet, kanunları zayıfa, zavallıya işletir. Toplum ahlak kurallarını zayıfa işletir. Kralların çocukları, diledikleri kadar yer, arzu ettikleri kadar gezer ve sınırsız, doyumsuz bir yaşam sürerler. Ahlak, din, kitap ve dürüstlük, onlar için gerektiğinde lazım olan şeylerdir.

Sonuç

Kralların çocukları, sevgililerini sık sık değiştirirler. ‘Buna birlikte olmak’ denir; bu ahlaksızlık değildir. Ama zayıf biri bir gönül ilişkisine girerse, bu suçtur, bu ahlaksızlıktır, bu zinadır. Krallar ve kulları her zaman böyle yaşarlar. Alan razı, veren razıdır. Bir devlet kuruluşunun başına gelen kral hazretlerinin bütün yakın çevresi, kısa sürede zengin olurlar. Krallar sınıfındaki yerlerini alırlar; ama kimse sormaz: ‘Dur bakalım, bu imkânları nasıl elde ettin?’ diye. Kralın çocukları kral olurlar, kulun çocukları kul olurlar.

Kolay gelsin.

Tarık TURNA